Chrzest Święty

       Chrzest święty jest pierwszym i najważniejszym z sakramentów. Bez chrztu nie można przyjmować innych sakramentów. Przez chrzest zostajemy wyzwoleni od grzechu pierworodnego i odrodzeni jako dzieci Boże. Chrzest jest sakramentem odrodzenia.
Chrzest św. jest sakramentem, w którym przez polanie wodą i wymówienie słów sakramentalnych człowiek otrzymuje odpuszczenie grzechu pierworodnego i wszystkich grzechów przed chrztem popełnionych oraz staje się dzieckiem Bożym i otrzymuje życie wieczne.
       Ustanowił go Chrystus i „powierzył wraz z Ewangelią swojemu Kościołowi, gdy polecił Apostołom: Idźcie i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego” (Mt 28, 19).
Poprzez chrzest święty ludzie wchodzą do wspólnoty Kościoła, uczestniczą w powszechnym kapłaństwie, stają się uczestnikami Bożej natury, a wszczepieni w Chrystusa, w jego misterium śmierci i zmartwychwstania przechodzą ze śmierci grzechu do życia w łasce.
        „Kościół, otrzymawszy polecenie Chrystusowe głoszenia Ewangelii i udzielania chrztu, już od pierwszych wieków chrzcił nie tylko dorosłych, lecz także niemowlęta. Zawsze bowiem uważał, że według słów Pańskich: ‘Jeśli się ktoś nie odrodzi z wody i Ducha Świętego, nie może wejść do królestwa Bożego’ (J 3, 5), dzieciom nie należy odmawiać chrztu, ponieważ chrzci się je w wierze tego właśnie Kościoła, wyznawanej publicznie przez rodziców, przez chrzestnych i przez innych uczestników.
       Dla dopełnienia całej prawdy sakramentu trzeba, aby dzieci były potem wychowywane w tej wierze, w której zostały ochrzczone”.
Chrzest jest początkiem nowego życia – życia we wspólnocie z Jezusem i z wszystkimi, którzy w Niego wierzą. Na znak zapoczątkowania czegoś nowego otrzymujący chrzest zostaje nazwany po imieniu. Przeważnie jest to imię świętego, który ma być nam w życiu wzorem i patronem.
       Przyjęcie chrztu pociąga za sobą konsekwencje. Człowiek ochrzczony winien żyć inaczej niż nie ochrzczony, bowiem dla niego miarą życia stał się Chrystus. Chrzest nie może być tylko wydarzeniem z przeszłości. Sakrament ten stawia przed nami zadania nieustannego upodabniania się do Chrystusa. Dla chrześcijanina oznacza to przyjęcie tego, co Jezus nakazuje: uznanie potrzeb bliźnich za swoje, stawanie po stronie cierpiących i słabych, szukanie woli Bożej w każdym zdarzeniu i jednoczenie się przez miłość z Bogiem. Chrzest jest początkiem wiary.
       Chrzest powinien być jak najszybciej po urodzeniu dziecka. W ramach miesiąca powinno się dziecko ochrzcić. Gdyby dziecko zmarło bez chrztu za ten fakt przed Bogiem odpowiadają rodzice.
       Zwykłym szafarzem chrztu jest osoba po świeceniach diakonatu a w nadzwyczajnej sytuacji ochrzcić może każdy człowiek zachowując pewne warunki. Może to uczynić również osoba niewierząca
Wzbudza intencje „chcę ochrzcić w duchu katolickim”
Polewając trzykrotnie zwykłą woda jakąkolwiek część ciała
Polewając wodą powtórzyć „NN ja ciebie chrzczę w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”.
Taki niezwykły chrzest należy zgłosić w kancelarii parafialnej w celu zapisu w Księdze Chrztów.
       Chrzest w Kancelarii zgłaszają rodzice dziecka lub prawni opiekunowie. Chrzest należy zgłaszać trzy tygodnie przed chrztem. Chrzest powinien być a parafii gdzie mieszka dziecko z opiekunami
 
Obowiązki rodziców dziecka:

  • są obecni,
  • publicznie proszą o chrzest,
  • kreślą znak krzyża na czole dziecka,
  • wyrzekają się szatana,
  • składają wyznanie wiary,
  • otrzymują specjalne błogosławieństwo,
  • doprowadzają dziecko po chrzcie do poznania Boga (spowiedź św, I Komunia św., bierzmowanie),
  • są świadkami wiary dla dziecka,
  • przekazują wiarę wtedy, kiedy nią żyją na co dzień,
  • spełniają obowiązki religijne (modlitwa, Msza św., sakramenty św.),
  • razem modlą się z dzieckiem i za dziecko,
  • wyjaśniają dziecku odpowiednie znaki religijne, znaczenie świąt i przygotowują się do nich,
  • obchodzą z dzieckiem rocznice chrztu,
  • świętują dzień Patrona,
  • uczą miłości bliźniego (brak kłótni w domu, sąsiedztwie, pomoc sąsiedzka, przebaczenie, uczciwość szacunek dla starszych),
  • zawierzają dziecko Bogu
     

Obowiązki rodziców chrzestnych:

  • wyznaczeni przez rodziców
  • przyjęli sakramenty: chrzest, eucharystia, bierzmowanie
  • nie są ojcem ani matką przyjmującego chrzest
  • należą do Kościoła katolickiego
  • jeśli są małżonkami, to żyją w sakramentalnym małżeństwie
  • wyrzekają się szatana
  • wyznają wiarę Kościoła, w której dziecko otrzymuje chrzest
  • otrzymują specjalne błogosławieństwo
  • trzymają świecę i podają białą szatkę do chrztu
  • pomagają w chrześcijańskim wychowaniu dziecka
  • prowadzą autentyczne życie chrześcijańskie
  • żyją wiarą, nadzieją i miłością
  • modlą się za chrześniaka
  • w razie nie wypełniania obowiązków chrześcijańskich przez rodziców zwracają im uwagę